در محصولات کفش، مواد مورد استفاده برای ساخت کفشها – از جمله فومهای متخلخل، مواد سنتتیک با ساختار خاص، و لاستیکهای متراکم – تمایل دارند میکروبهایی را در خود نگه دارند که تمیزکاری عادی نمیتواند آنها را از بین ببرد. وقتی که الزامات فنی، کاهش قابل تأییدی در تعداد میکروبها را مشخص میکنند، تمیز کردن سطوح، روشی ناپایدار و نامطمئن است. نور UV-C میتواند میکروبها را از بین ببرد، اما فقط در صورتی که دوز مناسبی از این نور در سطح مورد نظر وارد شود.
آنچه از نظر فنی اهمیت دارد
کارایی نور UV-C در نابودی میکروبها، به دوز نور وارد شده به سطح مورد نظر بستگی دارد؛ یعنی تابش نور در سطح مورد نظر، در حالی که زمان تماس نور با سطح نیز در نظر گرفته میشود. ما از لامپهای جیوهای با توان بالا و بدون ازت استفاده میکنیم؛ این لامپها حتی در شرایط رطوبت بالا نیز تابش پایداری دارند. بازتابندهها نیز از آلومینیوم با خلوص بالا و لایههای دوکرویک ساخته شدهاند تا بازتاب نور UV-C را بالا نگه دارند و انرژی را در جای مناسب هدایت کنند؛ در نتیجه، از هدررفت انرژی جلوگیری میشود. ما تابش لامپ را بر اساس منحنی فرسودگی آن اندازهگیری میکنیم و دوز نور را بر حسب میلیجول بر سانتیمتر مربع محاسبه میکنیم؛ این کار به ما امکان میدهد یک چرخه تمیزکاری قابل اطمینان تعیین کنیم، نه یک حدس.
چرا این روش برای محصولات کفش مناسب است
شکل کفشها و سرعت تولید آنها مدام در حال تغییر است؛ بنابراین، فرآیندهای تمیزکاری و ضدعفونی باید در هر شیفت تکرارپذیر باشند. ماژولهای UV-C که در داخل دستگاههای حمل و نقل کفشها قرار دارند، باعث میشوند زمان تماس نور با سطح کفش یکنواخت باشد و همه چیز به خوبی محافظت شود. در نتیجه، کارکنان در امان میمانند و میزان میکروبها در قسمتهای مختلف کفش کاهش مییابد.
در نهایت، شما یک چرخه تمیزکاری مستند خواهید داشت که میتواند در بازرسیها مورد استفاده قرار گیرد؛ همچنین، این روش باعث کاهش کارهای تکراری و حفظ سرعت تولید میشود؛ بدون هیچ باقیماندهای از مواد حلکننده و بدون تأخیرهای طولانی در خشک شدن محصول.
چیزهایی که باید از راه سخت یاد گرفت
شدت نور UV-C با افزایش فاصله، کاهش مییابد؛ همچنین، سایههای ناشی از درزها یا مواد ضخیم، باعث کاهش دوز مؤثر نور میشوند. موقعیت قرارگیری لامپها و شکل بازتابندهها باید متناسب با شکل محصول باشد؛ همچنین، سرعت تولید باید با دوز مورد نظر مطابقت داشته باشد. تماس با نور UV-C میتواند با گذشت زمان، برخی از پلیمرها و رنگها را تخریب کند؛ بنابراین، باید آزمایشهایی بر روی نمونههای اولیه انجام شود و در صورت وجود تغییرات رنگی یا تضعیف محصول، اقدامات لازم انجام شود.