
Na linii powlekania papieru nierównomierny połysk oraz niepełne wiązanie cząsteczek nie są kwestią teoretyczną. Przekładają się one na odpady, konieczność ponownych prób oraz przestoje, których po prostu nie można zaakceptować. Często winowajcą nie jest sama maszyna do powlekania ani skład mieszanki chemicznej – problemem jest stabilność emisji światła UV. Lampa UV na rtęci, zbudowana z kwarcu o czystości 99,99%, zapewnia stałą emisję światła w określonym spektrum, co jest niezbędne do skutecznego utwardzania powłoki przy dużych prędkościach produkcji.
To, co naprawdę ma znaczenie, to właśnie emisja światła w określonym spektrum oraz jego stabilność. W lampie na parę rtęciowej pod wysokim ciśnieniem dominujące pasma o długościach fal 365 nm, 405 nm i 436 nm sprzyjają absorpcji fotoinicjatorów i wiązaniu cząsteczek polimeru. Kwarc o czystości 99,99% ogranicza powstawanie bąbelków, metali i efektów powstających w wyniku absorpcji hydroksylów, dzięki czemu lampa szybciej osiąga wymaganą intensywność światła i utrzymuje ją przez dłuższy czas. Chcemy więc kurwy emisji światła, która pozostaje stała, a nie zmienia się z czasem. W połączeniu z odpowiednio dobranym reflektorem i powłoką dichroiczną, intensywność światła pozostaje stała na całej szerokości powierzchni papieru.
Dlaczego to działa przy powlekaniu papieru? Powłoka jest cienka, a okno czasowe potrzebne do jej utwardzenia jest krótkie. Potrzebna jest wysoka intensywność światła, ale bez uszkodzenia podłoża. Lampa UV na rtęci dostarcza energię o krótkich falach, która umożliwia utwardzenie powłoki na powierzchni, a energię o średnich falach – aby dokończyć proces wiązania cząsteczek polimeru. Efektem jest mniej dziurek na powierzchni, lepsza kontrola nad połyskiem oraz szybsze czasy obróbki. Wykorzystuje się mniej energii, ponieważ proces utwardzania odbywa się już przy pierwszej próbie. Łączna żywotność lampy przekracza 5 000 godzin, przy zachowaniu wymaganej intensywności światła.
Kilka uwag praktycznych: lampy UV na rtęci wymagają dokładnego doboru balastu oraz prawidłowego ustawienia reflektora. Jeśli pracujemy przy niewłaściwej długości łuku lub napięciu, bilans spektralny się zmienia, a żywotność lampy się skraca. Lampę należy montować tylko z kompatybilnymi elementami chłodzącymi, a przy ograniczonej przestrzeni należy uwzględnić konieczność unikania ozonu. Upewnij się, że ustawienia radiometru są zgodne z dominującymi długościami fal lampy – w przeciwnym razie będziecie mieć niskie wartości intensywności światła, mimo że proces przebiega prawidłowo.